Barack Obama το είδωλο.

Πλέον όλοι γνωρίζουμε ποιός είναι ο επόμενος πρόεδρος των Η.Π.Α. και η εκλογή του λογικά πρέπει να είναι η πιο ελπιδοφόρα εκλογή προέδρου των Η.Π.Α. όλων των εποχών. Η ελπίδα δεν πηγάζει μόνο από τους κατοίκους των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά έχω την αίσθηση από όλους τους κατοίκους του πλανήτη. Σε αυτήν την εκλογή υπάρχουν πολλές πρωτιές. Ο Ομπάμα είναι ο πρώτος μαύρος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Δε χρησιμοποιώ τη λέξη αφροαμερικάνος ενώ τον χαρακτηρίζει επειδή και μόνο οι Αμερικάνοι έχουν μάθει να μην τους αρέσει η λέξη "μαύρος". Βέβαια αυτό είναι κάτι που εκείνοι δημιούργησαν με τις τερατωδίες τους σχετικά με το θέμα της σκλαβιάς και άρα θα τους αφήσω μόνους τους να το ξεδιαλύνουν όσο εγώ θα χρησιμοποιώ τον όρο εφόσον σύμφωνα με τη βιογραφία του ανθρώπου είναι περισσότερο μαύρος από αφροαμερικάνος.

Ο Ομπάμα γεννήθηκε στη Χαβάη έπειτα από το σμίξιμο της Αμερικανίδας (με Αγγλοσαξωνικές ρίζες) μητέρας του με τον Κενυάτη φοιτητή πατέρα του. Το μεσαίο όνομα του Ομπάμα είναι Χουσεϊν και είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί δεν το χρησιμοποιεί. Η μητέρα του όταν ήταν βρέφος χώρισε με τον πατέρα του, ο οποίος και πέθανε στη χώρα του στη συνέχεια χωρίς να ξαναδεί τον γιο του. Ο νέος σύντροφος της μητέρας του ήταν από την Ινδονησία και μετακόμισαν στη Τζακάρτα όπου μέχρι τα 10 του ο μικρός Ομπάμα πήγε σχολείο εκεί. Επομένως βλέπουμε και μια άλλη πρωτιά εκτός του χρώματος του δέρματός του. Ο Ομπάμα είναι ότι κοντινότερο στο Ισλάμ από οτιδήποτε άλλο έχουμε δει στην προεδρία των Η.Π.Α. Επίσης από τη βιογραφία του προκύπτει ότι είναι από τους λίγους προέδρους μιας χώρας που πραγματικά έχουν εργαστεί στη ζωή τους. Η εργασία του αρκετές φορές είχε να κάνει με κοινοφέλειες και η πορεία του καταδεικνύει ότι πέτυχε με την αξία του. Άλλη μια σημαντική διαφορά του με τους υπολοίπου είναι η οικογενειακή ανεξαρτησία του από την πολιτική. Κανείς στο οικογενειακό του περιβάλλον δεν είχε ασχοληθεί με αυτήν στο παρελθόν. Ο τωρινός πρόερος είναι υιός πρώην προέδρου και η κύρια αντίπαλός του στις εσωκομματικές εκλογές ήταν σύζυγος πρώην προέδρου.

Αρκετά όμως με τις ιδιαιτερότητες του Ομπάμα που πηγάζουν από την ίδια του την ύπαρξη. Ας δούμε λίγο πώς μπορεί να δώσει ελπίδα και γιατί έχουν πίστη σ' αυτόν όλοι. Ο κύριος Ομπάμα λοιπόν όπως όλοι οι πολιτικοί υποσχέθηκε προεκλογικά ορισμένα βασικά πράγματα και άλλα απλά άφησε να εννοηθούν. Ας δούμε επιγραμματικά τα σπουδαιότερα σημεία της πολιτικής του καμπάνιας:

1)Οριστική απόσυρση των στρατευμάτων από το Ιράκ.
2) Αύξηση της φορολογίας.
3) Ενίσχυση της αυτοκινητοβιομηχανίας.
4) Αύξηση των κρατικών δαπανών για ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων.
5) Καταπολέμηση της ανεργίας.
6) Διάλογος ως βάση για άσκηση εξωτερικής πολιτικής.

Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν δευτερεύουσες υποσχέσεις οι οποίες περιλαμβάνονται ως υποσύνολα στα 6 παραπάνω κύρια σημεία.

Βλέποντας το καθένα ξεχωριστά, ξεκινάμε από το 1ο σηεμίο, δηλαδή την απόσυρση των Αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ. Τούτο λογικά πρέπει να γίνει σταδιακά και πάντα θέτοντας μια ημερομηνία ως στόχο για την οριστική απομάκρυνση. Ακόμα και αν οι προθεσμίες έχουν οριστεί αυστηρά δεν πρέπει να αποκλείουμε ορισμένες αποκλίσεις λόγω έκτακτων γεγονότων, οι οποίες πάντως δεν πρόκειται να είναι σημαντικές εφόσον έχει ολοκληρωθεί η μετάβαση εξουσίας στον Αλ Μαλίκι. Βέβαια, σαν προγνωστικό δεν αποκλείεται εσωτερική απόσχιση και ανατροπή του τοποθετημένου προέρου αλλά κάτι τέτοιο φυσιολογικά θα συμβεί έπειτα από την απομάκρυνση όλων των συμμαχικών δυνάμεων από τα εδάφη της χώρας. Ας μην ξεχνάμε πως και ο ίδιος ο φιλοαμερικάνος πρόεδρος του Ιράκ τοποθετήθηκε εσχάτως ενάντια της εξακολουθούμενης παρουσίας στρατευμάτων στη χώρα του, γεγονός που με σειρά του δεν πρέπει να ακούστηκε ευχάριστα από τον νυν πρόεδρο των Η.Π.Α.

Μία απομάκρυνση όλων των στρατευμάτων από τη χώρα της Μέσης Ανατολής σημαίνει αυτόματα πως θα πάψει και η χρηματοδότηση για αυτό το σκέλος του πολέμου κατά της τρομοκρατείας. Μιλάμε για πάνω από 600 δις δολλάρια, σχεδόν το ποσό που χρειάστηκε για την πρώτη φάση του σχεδίου διάσωσης του αμερικάνικου χρηματοοικονομικού κλάδου. Επίσης θα μειωθεί λογικά ο ρυθμός ανάπτυξης του τομέα της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας που μέχρι στιγμής κατέχει σημαντικότατο μερίδιο στο ΑΕΠ των Η.Π.Α. Παρά τη συμβολή του χώρου στο ΑΕΠ έχει την ιδιαιτερότητα ότι ο πλούτος που προκύπτει από αυτόν δεν είναι αναδιανεμητικός σε υψηλό επίπεδο, δηλαδή δεν επωφελούνται πολλοί από τα κέρδη των εταιρειών αμυντικών συστημάτων. Αυτό που διαφαίνεται είναι ότι οι πόροι που θα εξοικονομηθούν θα μεταφερθούν για τη μείωση του δημόιου ελείμματος της χώρας και την ενίσχυση των κατώτερων μαζών, μια λύση δηλαδή φιλολαϊκή που θα εκτιμηθεί και από τους ρεπουμπλικάνους ψηφοφόρους έστω και αν δεν καταλάβουν ακριβώς πώς συνέβη. Βέβαια η κίνηση της απομάκρυνσης όλων των δυνάμεων από το Ιράκ δεν ξέρουμε πώς θα επιρεάσει την τιμή του πετρελαίου. Αυτό θα εξαρτηθεί από την σταθερότητα ή μη που θα ακολουθήσει στο άμεσο επόμενο χρονικό διάστημα.

Εισχωρώντας στο 2ο σημείο, εκείνο της φορολογίας, η αύξησή της πρέπει να θεωρείται αναμενόμενη τουλάχιστον προς το παρόν και μέχρι να επέλθει κάποια ισορροπία στην αμερικάνικη αγορά. Επεξηγηματικά, τουλάχιστον θεωρητικά μία αύξηση των εσόδων του κράτους από αύξηση της φορολογίας μπορεί να ενισχύσει βραχυπρόθεσμα την οικονομία της χώρας. Η παραπάνω υπόθεση θεωρεί πως η συνολική κατανάλωση στη χώρα δε θα αλλάξει σημαντικά. Πιο απλά ότι παρά το λιγότερο διαθέσιμο εισόδημα των Αμερικανών λόγω φορολογίας δε θα αλλάξει σημαντικά τις καταναλωτικές τους συνήθειες. Αυτό από μόνο του εμπεριέχει κάποιο ρίσκο αφού μπορεί να πλήξει την αγορά και στη συνέχεια μια περαιτέρω αύξηση της φορολογίας για την αντιμετώπιση του φαινομένου μπορεί να αποβεί μοιραία. Η ισορροπία της αγοράς στην παρούσα φάση είναι πολύ λεπτή και για να μη διαταραχθεί θα πρέπει να δωθεί έμφαση στην κοινωνική πολιτική (αποτελεί ένα ακόμη κύριο σημείο) ώστε με την ενίσχυση των κατώτερων εισοδηματικών τάξεων και με παράλληλη αύξηση της φορολογίας τους να μην πληγεί η αγοραστική τους ικανότητα. Ο απώτερος σκοπός της φορολογίας φαίνεται να είναι η αύξηση των κρατικών εσόδων από την αυστηρή φορολόγηση του κατά προσέγγιση 1% του πληθυσμού των Η.Π.Α. το οποίο κατέχει αποθέματα πλούτου ίσα με το ΑΕΠ 3 άλλων μεγάλων χωρών μαζί.

Για την καταπολέμηση της ανεργίας ακόμα δε γνωρίζουμε τα σχέδια του νέου προέδρου αλλά πρέπει να έχουν να κάνουν με την εξέλιξη της οικονομικής κρίσης. Η αύξηση της ανεργίας είναι ο πιο άμεσος κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι Η.Π.Α. και πρέπει με κάποιον τρόπο να περιοριστούν οι τάσεις αυτές. Προσωπική μου εκτίμηση αποτελεί πως στο επόμενο διάστημα θα αυξηθεί ο αριθμός των ατόμων που θα εργάζονται για την κυβέρνηση σε μια προσπάθεια για πλήρη απασχόληση έστω και με μείωση της αποδοτικότητας στην εργασία.

Σχετικά με το 60 και τελευταίο κύριο σημείο του προγράμματος του Ομπάμα, δηλαδή της εξωτερικής πολιτικής με βάση το διάλογο, φαίνεται ήδη πως έχει κατορθώσει να κλέψει την παράσταση και έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του από τους ξένους ηγέτες. Χαρακτηριστικά ήταν τα όσα είπε για εκείνον ο Ούγκο Τσάβες, ορκισμένος εχθρός του αμερικάνικου καπιταλισμού (και του G. Bush jr.)αλλά και η συγχαρητήρια επιστολή για την εκλογή του από τον κύριο Αχμαντινετζάντ, ηγέτη του Ιράν. Επμένως είναι στο χέρι του νέου προέδρου να εκμεταλλευτεί την απήχηση που έχει και τους Ευρωπαίους ηγέτες για να επιτευχθεί μία επικοδομητική συνεργασία για τη λήξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και κυριότερα για την οργανωμένη αποφυγή μίας μέλλουσας.